Tadeusz Nalepa – ojciec polskiego bluesa

Tadeusz Nalepa

Tadeusz Nalepa (ur. 26 sierpnia 1943 w Zgłobniu, ok. 15 km na zachód od Rzeszowa, zm. 4 marca 2007 w Warszawie) – polski kompozytor, gitarzysta, wokalista, harmonijkarz i autor tekstów ukończył szkołę muzyczną w Rzeszowie w klasach skrzypiec, klarnetu i kontrabasu.

Na scenie zadebiutował w lipcu 1963 r. wraz z Mirą Kubasińską z rzeszowskiego kabaretu "Porfirion" (od 9 stycznia 1964 żoną Artysty) na II Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie, gdzie otrzymali wyróżnienie w kategorii zespołów wokalnych.
W sierpniu 1965 r. założył grupę Blackout , której pierwszy występ odbył się 3 września 1965 r. w rzeszowskim klubie "Łącznościowiec".

Już od najmłodszych lat przerabialiśmy normalne gitary na elektryczne. Śpiewałem rock and rolla. Grałem w restauracjach i różnych klubach.
...chyba na poczatku 1965. Wtedy przypadkowo trafiłem na koncert Niebiesko-Czarnych. Słuchając ich pomyślałem, że taki zespół i ja potrafię zrobić. Wprawdzie mi się nie podobał śpiewający konferansjer, było za dużo solistów. Ale byłem pod wrażeniem Niemena, Burana i samej kapeli. Podobał mi się też bardzo wtedy młody Wojtek Korda. Postanowiłem zrobić coś podobnego. Zacząłem rozglądać się za muzykami. Hajdasza na siłę zabrałem na próbę i już nie wrócił do poprzedniego grania. Przypadkowo trafiłem na Staszka Guzka. Początkowo myślałem, że będzie naszym konferansjerem, póŸniej jednak stwierdziłem, że ma wyższy głos ode mnie i moglibyśmy śpiewać razem. A gdy nie chciało mi się uczyć tekstu obciążałem tym Guzka. I tak zaczął śpiewać późniejszy Stan Borys. Mieliśmy typowe problemy, brak sprzętu, brak sali do prób, byliśmy bez pieniędzy, a niektórzy z nas już mieli rodziny na utrzymaniu... Pierwszy koncert graliśmy w rzeszowskiej starej poczcie. Po tej imprezie rozeszła się taka fama, że już na drugą nie można się było przebić ani samochodem, ani pieszo. Ludzie wchodzili oknami. Poleciały szyby. To była rewolucja. Debiut był wspaniały i dał nam dużo. Przede wszystkim wiarę w siebie. Gdy pierwszy raz pojechaliśmy do Warszawy na nagrania, zostaliśmy okrzyknięci rewelacją.

Tadeusz Nalepa

Początkowo wraz z zespołem wykonywał standardy z repertuaru The Beatles i The Rolling Stones, z czasem zaczął komponować muzykę do tekstów poety Bogdana Loebla, z którym współpraca trwała długie lata, a którego teksty nadały niepowtarzalny, niebanalny klimat piosenkom Nalepy. Powstała płyta długogrająca Blackout oraz sześć mniejszych wydawnictw. Po rzeszowskich I Krajowych Targach Piosenki w 1965 r., gdzie Blackout otrzymał wyróżnienie za interpretację, zespół został zaproszony na nagrania do Młodzieżowego Studia "Rytm" i piosenki Nalepy i Loebla trafiły na ogólnopolską antenę Polskiego Radia i Telewizji. Najbardziej znany skład grupy: Tadeusz Nalepa (g, voc), Mira Kubasińska (voc), Stanisław Guzek (voc), Krzysztof Dłutowski (p, org), Robert Świerszcz (bg) i Józef Hajdasz (dr). Zespół istniał do końca roku 1967.

W lutym 1968 roku Nalepa utworzył nową formację Breakout (nazwa miała sugerować "wyłom" w konwencjach dotychczas obowiązujących w polskiej muzyce pop) w składzie Tadeusz Nalepa (g, voc), Mira Kubasińska (voc), Krzysztof Dłutowski (p, org), Janusz Zieliński (bg) i Józef Hajdasz (dr). Pierwszy występ odbył się 21 lutego 1968 r. w warszawskim klubie "Stodoła", a oficjalny debiut nastąpił 27 lutego na I Musicoramie.

Za namową Franciszka Walickiego zaczęliśmy grać bardziej nowoczesną muzykę. To mi odpowiadało. Muzyka końca lat sześćdziesiątych na Zachodzie była bardzo drapieżna. Musieliśmy zostawić te nasze ambitne, ale zbyt ładne piosenki z okresu Blackoutów.

Kilka miesięcy występów w klubach w Holandii pozwoliło na zakup wysokiej klasy sprzętu i instrumentów, co umożliwiło osiągnięcie nowego brzmienia.

Już w 1968 r. za czasów Blackoutów wyjechaliśmy na Zachód. W Holandii podobaliśmy się. Mieliśmy tam nawet swój fanclub. Wielu młodych Holendrów brało nas za angielską kapelę. JeŸździliśmy tam regularnie, chyba dziesięć razy.

W grudniu wylansowali swój wielki przebój "Gdybyś kochał, hej". Pierwsza płyta długogrająca Breakoutu, "Na drugim brzegu tęczy", z towarzyszeniem muzyka jazzowego Włodzimierza Nahornego, ukazała się w 1969 roku. Grupa nagrała łącznie 10 albumów, w tym, mający olbrzymie znaczenie dla nurtu bluesowego w Polsce "Blues Breakout" (1971).

Jeszcze jako Blackout graliśmy z Polanami, którzy zagrali trasę z Animalsami. Piotrek Pułaski dostał od Erica Burdona oprócz gitary także komplet taśm z murzyńską muzyką bluesową. Po przesłuchaniu tych taśm odkryłem, że jest to muzyka, którą chciałbym grać. Ale nie miałem odwagi. Dopiero kiedy w 1968 w Anglii nastąpił boom bluesa, a wcześniej ukazała się płyta Mayalla i Claptona, już wiedziałem. Najbliższy skład będzie bluesowy. Koniec z wygłupami, busterami, kaczkami i woo-woo. Powyrzucałem to wszystko i do dziś nie używam.

Zespół Breakout istniał 13 lat i nagrał 10 płyt. W 1982 Nalepa zadebiutował jako solista w Hali „Gwardii” w Warszawie w koncercie „Rock-Blok”. W 1982 nagrał płytę dla Izabeli Trojanowskiej. W 1983 tworzył się regularny skład grupy współtowarzyszącej, w jej skład weszli (poza T. Nalepą): Ryszard Olesiński (gitara), Andrzej Nowak (gitara), Bogdan Kowalewski (gitara basowa), Marek Surzyn (perkusja). W tym składzie grał do 1983. 25 maja 1985 roku Tadeusz Nalepa reaktywował zespół Breakout z okazji dwudziestolecia swojej działalności scenicznej.

W 1986 czasopismo muzyczne „Jazz Forum” przyznało mu tytuł najlepszego: muzyka, kompozytora i gitarzysty. Wraz z innymi laureatami tego plebiscytu wziął udział w koncertach Blues/Rock Top '86. Nawiązał owocną współpracę z zespołem Dżem, z którym nagrał płytę Numero Uno.

W 1988 po występach za granicą, wydał podwójny album To mój blues, zawierający nagrania z lat 1982–1988. Od 1993 występował z formacją Nalepa-Breakout, w której mu towarzyszyli m.in. syn Piotr Nalepa (g) i żona Grażyna Dramowicz (voc) i z tym zespołem nagrał płytę Jesteś w piekle. W tym samym roku został laureatem nagrody im. Marii Jurkowskiej, przyznawanej przez Program III Polskiego Radia.

Kolejne płyty – jako Tadeusz Nalepa – nagrywał z różnymi składami. Ostatnią jest płyta DVD (jedyna w dyskografii Tadeusza Nalepy) z 2006 roku 60 urodziny z zapisem koncertu, który odbył się 22 listopada 2003 roku w Rzeszowie, w Hali Podpromie. Płyta została także wydana w rozszerzonej edycji jako DVD+CD.

Tadeusz Nalepa ostatnie trzy lata swojego życia grał ze szczecińską grupą Free Blues Band Andrzeja Malcherka, w tym składzie zagrali ostatni koncert w życiu artysty: 12 sierpnia 2006 w Trzyńcu w Czechach.

W ostatnich latach życia poważnie chorował. Między innymi ze względu na niewydolność nerek był dializowany, a w 1992 miał przeszczepioną nerkę. Zmarł 4 marca 2007 w wyniku ciężkiej choroby nerek.

Tadeusz Nalepa został pochowany dnia 12 marca 2007 na Cmentarzu Powązkowskim.

Tadeusz Nalepa

19 czerwca 2007 odbył się w Rzeszowie Breakout Festiwal poświęcony pamięci Miry Kubasińskiej i Tadeusza Nalepy. Od 2014 odbywa się tam festiwal Breakout Days. Ma na celu upamiętniać twórczość oraz osobę Tadeusza Nalepy, promować ją wśród mieszkańców Rzeszowa, angażując młodych twórców inspirujących się zespołem Breakout. Nalepa mieszkał w Józefowie, gdzie organizowany jest festiwal „Lep na Bluesa”.

W 2007 wydano zapis koncertu z festiwalu Rawa Blues 1987 zarejestrowanego 19 września 1987. Na płycie znalazły się także dwa utwory zarejestrowane podczas koncertu w Katowicach 29 lipca 1995. W obydwu koncertach Tadeuszowi Nalepie towarzyszył zespół Dżem.

W 2008 wydana została płyta W hołdzie Tadeuszowi Nalepie, zawierająca 13 utworów. Autorem projektu jest Jan Borysewicz, razem z którym wystąpili m.in. Piotr Nalepa z zespołem Nie-bo, Paweł Kukiz, Leszek Cichoński, Jerzy Styczyński, Andrzej Nowak, Maciej Balcar, Dariusz Kozakiewicz, Marek Raduli, Maciej Silski, Piotr Cugowski, Marek „Georgia” Pieczara.

Z Blackout

Albumy studyjne
  • 1967 Blackout
Albumy kompilacyjne
  • 1968 Blackout / No To Co
  • 1970 Zaśpiewaj z nami – IV Krajowy Zjazd ZMW
  • 1991 Złote lata polskiego beatu 1966 vol. 1
  • 1991 Złote lata polskiego beatu 1966 vol. 2
  • 1991 Stan Borys: The best of Stan Borys
  • 1994 Blackout 2
  • 1997 Blackout, Breakout i Mira Kubasińska – Gold
  • 2003 Studnia bez wody

Z Breakout

Albumy studyjne
  • 1969 Na drugim brzegu tęczy
  • 1970 70a
  • 1971 Blues
  • 1971 Mira
  • 1972 Karate
  • 1973 Ogień
  • 1974 Kamienie
  • 1976 NOL
  • 1979 ZOL
  • 1980 Żagiel Ziemi
Albumy kompilacyjne
  • 1991 Bluesbreakout 1971–72 (jako Tadeusz Nalepa)
  • 1995 Ballady
  • 1996 Breakout 69/70
  • 1997 Blackout, Breakout i Mira Kubasińska – Gold
  • 1997 Mira / Ogień
  • 1998 Złote przeboje
  • 1999 Największe przeboje 2CD – Na drugim brzegi tęczy, Blues, Karate (seria Złote lata sześćdziesiąte), Fraza Records
  • 2000 Breakout vol. 1 – Blues / Ogień
  • 2000 Breakout vol. 2 – Karate / Na drugim brzegu tęczy
  • 2000 Poszłabym za tobą
  • 2001 Oni zaraz przyjdą tu
  • 2011 Poszłabym za tobą

Pod własnym nazwiskiem:

Albumy studyjne
  • 1987 Sen szaleńca
  • 1988 Numero Uno (jako Tadeusz Nalepa + Dżem)
  • 1991 Absolutnie
  • 1993 Pożegnalny cyrk (płyta Izabeli Trojanowskiej nagrana w 1982)
  • 1994 Jesteś w piekle (jako Nalepa Breakout)
  • 1995 Najstarszy zawód świata
  • 1996 Flamenco i blues
  • 1999 Zerwany film
  • 2002 Sumienie
Albumy koncertowe
  • 1985 Tadeusz Nalepa (w boksie 1982–2002 jako Poznań – Giełda Live)
  • 1985 Tadeusz Nalepa promotion After Blues
  • 1986 Live 1986
  • 2006 60 urodziny
Albumy kompilacyjne
  • 1989 To mój blues
  • 1991 To mój blues vol. 1 1979–1985
  • 1991 To mój blues vol. 2 1987–1988
  • 2001 Dbaj o miłość
Wideografia
  • 2006 60 urodziny (koncert)
  • 2007 Rawa Blues 1987 (koncert)
Box
  • 2006 1982–2002 (boks 13 CD: Poznań – Giełda Live, Live 1986, Sen szaleńca, Numero Uno, To mój blues (1) i (2), Śmierć dziecioroba, Absolutnie, Jesteś w piekle, Najstarszy zawód świata, Flamenco i blues, Zerwany film, Sumienie)

Gościnnie

  • 1985 Blues Forever Leszek Winder
  • 1995 List do R. na 12 głosów, vol.2 Dżem[9]
  • 1997 Być wolnym Tic Tac TIC-001-3-97CD
    • utwór „Co mogę jeszcze dać”
  • 1999 SBB i przyjaciele – Na żywo w Kongresowej SBB
  • 1999 SBB w filharmonii: akt 2 SBB

Muzyka filmowa

  • 1979 Justyna
  • 1991 Śmierć dziecioroba

Filmografia

  • Historia polskiego rocka (2008, film dokumentalny, reżyseria: Leszek Gnoiński, Wojciech Słota)

Odznaczenia i nagrody

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2003)
  • Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005)

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *